Að halda einhverju fram.

Þetta er alveg rosaleg frétt og langt frá þeim raunveruleika sem við blessunarlega lifum við hér á Norðurlöndunum. Við erum ekki alsaklaus af þessu hugsunafari - allavegna ekki í fjölmiðlum.

 Hér kemur fram að læknar staðfesta að konan varð fyrir grófri kynferðislegri árás en í fréttinni er samt ekki hægt að segja "Konu var nauðgað" heldur þarf alltaf af orða þetta á þennan eða sambærilegan hátt: "Kona hélt því fram að henni hefði verið nauðgað". 

 

Bendi á frábæra grein á The Reykjavík Grapevine  - Car claims to have caught fire.

Sakaði sænskar konur um að gera sér upp nauðganir

Fordómar gegn samkynhneigð?

Eða kvenfyrirlitning? Maður bara spyr sig, enda ekki langt á milli þessa tveggja bákna.

Sagði af sér fyrir að klæðast sem kona

Price of Pleasure

Ágætis lesning að sjá hvað leikstjóri myndarinnar var að reyna að koma á framfæri með gerð þessarar myndar (hægt að lesa það hér á pdf skjali). Klám er eins misjafnt og allt annað. Margar stelpur leita í "gay porn" vegna þess að hlutverk kvenna í klámi er bara yfirleitt virkilega ömurlegt. Eins er það satt að það þrífst alveg rosalega mikill rasismi og viðbjóður í klámi. Ætli sé ekki bara best að halda sig við amateur porn ef maður ætlar að horfa á þetta yfir höfuð. 

 

Heimasíða myndarinnar er hér og ég játa að mig langar svolítið að sjá hana áður en ég felli um hana dóm:

http://thepriceofpleasure.com

Gáfu Jóni heimildarmynd um áhrif kláms

Obama! :D

Mjög fegin að þetta rættist ekki!

Vá.

Mikil lukka og þungu fargi af manni létt!

Jibbí! :D

Myndi segja eitthvað meira og gáfulegra en klukkan er fjögur um nótt og ég er orðlaus of gleði.

Obama kjörinn forseti

George Carlin.

Einn fyndnasti maður sem ég veit um og mikið uppáhald okkar í fjölskyldunni, George Carlin, er dáinn.

Ég er fáránlega sorgmædd yfir þessu miðað við að ég þekkti hann ekki persónulega en heimurinn er enn lélegri núna þegar að hann er farinn.

Bróðir minn gerði þetta tribute til hans: 

 

"Netþjónustufyrirtæki munu loka fyrir barnaklámssíður "

Á meðan að margir hér hrópa húrra yfir þessari frétt er mér ekki skemmt.
Með þessu er verið að senda þá alhörðustu dýpra í felur þar sem erfiðara verður að finna þá.
Svo ekki sé talað um að bjarga þeim börnum sem enn verða notuð í klám.

Í raun eru þeir sem framleiða barnaklám nú þegar í góðum felum og erfitt að ná til þeirra og því munu þessar aðgerðir ekki hafa mikil áhrif.

Hverjum bitnar þetta þá á? Já það er góð spurning. Hvað flokkast sem barnaklám? Teikningar? Sögur?
Það var svona allsherjar mál á dagbókar vefsíðu sem ég stunda nú fyrir nokkru. Þá var ung stúlka rekin burt fyrir að teikna hetjuna sína, Harry Potter, á kynferðislegan hátt. Að vísu hafði hún látið hann líta út fyrir að vera eldri þar sem þetta var byggt á sögu sem átti að gerast löngu eftir að bókunum lauk.
En þar sem að fígúran Harry Potter er barn í bókunum var skellt í lás á hana og hennar dagbók eytt. Án viðvörunnar.

Er þessi stúlka harðjaxl sem nauðgar litlum börnum?

Og hvað telst sem barnaklám? Ef þú lest um að fjórtán ára stelpa sé "svo sexí" er það vissulega svolítið truflandi. Nema að það sé skrifað af fjórtán ára strák, ekki satt? Kannski verður það bannað líka.

Ef ég vissi að þetta hefði tilætluð áhrif væri ég jafn kát og aðrir sem hafa hrópað húrra, en þar sem að þetta mun bara gera lögreglu erfiðara að finna afbrotamennina er ég ekki hress. Sérstaklega ekki ef þetta fer að "leka" inn á fleiri staði á netinu.

Netþjónustufyrirtæki munu loka fyrir barnaklámssíður

Minn partur í skjálftunum.

Ég er ein af þessum furðufuglum sem nánast hafði gaman af þessum skjálftum. Svaka spennandi að fylgjast með fréttum og bíða eftir seinni skjálftanum sem aldrei kom. Svo hefur maður allt í einu frábæra afsökun fyrir því að allt er í rusli. Það er ekkert heitt vatn, við þorum ekkert að setja brothætta hluti upp aftur og hlutir eru á gólfinu af því að - DÖÖÖ jarðskjálfti!
Svo eru allir svo almennilegir, hjálpsamir og duglegir eftir þetta og síminn varla stoppaði í gær.

Hér brotnaði ýmislegt og píanóið sem þurfti marga hrausta menn til að flytja inn, flutti sig sjálft um það bil 15 sentímetra frá veggnum og stendur þar enn (þar til hópur hraustra manna finnst á ný).

Það eru allir að springa úr hjálpsemi og verða eiginlega bara svekktir ef mann vantar ekki hjálp. Við systkinin fórum að fá vatn hjá hjálparsveitinni og þau hvöttu okkur af öllu hjarta til að taka nú tvær kippur.

Vissulega þykir mér sárt að heyra um þá sem virkilega urðu illa úti í skjálftanum og misstu heimili sín. Þeir hafa fullan rétt á að vera alveg í sjokki. En það er ákveðin histería í gangi hérna sem mér þykir afskaplega ó-íslensk og þeir sem misstu mest virðast afskaplega rólegir á meðan að margir aðrir eru nánast móðursjúkir yfir brotnum styttum. Nú vil ég ekki dæma neinn og þetta er ágætis skemmtun (æi þetta hljómar illkvittnislega... ^_^; ).

 Sá sem ég vorkenndi mest var litli strákurinn í fréttunum sem festist einn inni. Þar gat ég vel skilið sjokkið og hræðsluna og langaði mest að teygja mig inn í sjónvarpið og knúsa snáðann.

Mamma var reyndar líka alveg að fríka út yfir öllum litlum skjálftum og æpti oftar en ekki þegar kippir komu. Svo var bara bölvað eða hlegið (af því að ég gerði grín til að létta skapið). Svo sátum við bara úti í sólinni með kanínurnar þar til byrjaði að rigna (bara úði en maður tekur ekki sénsa með litlu dýrin).

Það fyndna var að ég svaf ekkert um nóttina af því að ég vakti yfir mömmu, litla mamma ég... Setti á NCIS og hún svaf eins og engill í gegnum öskur og byssuskot en rumskaði yfir litlum skjálftum.

Annars er allt of mikið gert úr þessu í fjölmiðlum og þeir sem ekki eru á svæðinu hafa örugglega meiri áhyggjur en þarf að hafa. Talað var við túrista sem auðvitað áttu að vera alveg í sjokki yfir íslensku jarðskjálftunum. Svo þegar að þeir voru það ekki fóru fréttamenn í væga fýlu.

Það er nefnilega ekki fréttnæmt ef að allir eru rólegir. Þetta er viss svona Amerískur "sensationalism" í gangi, þó sem betur fer vægur.

Íslandsdeild Amnesty.

Já, manni finnst maður vera hjálparvana þegar að maður les svona fréttir.

Það eina sem ég get gert er að hvetja alla sem þetta lesa til að ganga í Íslandsdeild Amnesty.  Með smá aur og þremur til sex bréfum á mánuði er hægt að bæta heiminn ótrúlega mikið, þótt að maður sé bara ein lítil manneskja. Ég tala nú ekki um ef að við látum þetta ganga. Fáum vini og fjölskyldu til að ganga í hópinn líka.

Ég er algjör innipúki og frekar félagsfælin. Svo á ég líka afskaplega lítinn pening. En það eru ekki gerðar neinar kröfur á mann þarna. 

Það er líka gaman að sjá það að bréfaskriftir hafa haft áhrif. Það eru ekki bara sorgarsögur og vondar fréttir sem að maður fær á síðunni. Hægt er að fara á tengilinn "Góðar Fréttir" og sjá hverju maður hefur áorkað í gegnum tíðina.

http://amnesty.is/

Látum okkur líf annarra varða. 

Mannráni og barsmíðum á blaðamanni mótmælt

Jibbí!

Ég legg það nú ekki í vana minn að fylgjast með stjörnunum og þeirra ástarmálum, finnst það frekar innantómt þegar að maður þekkir fólkið ekki persónulega.

En Ellen var alltaf uppáhald hjá mér og mömmu þegar að hún var með gamanþættina í sjónvarpinu og  það kom mikið á óvart þegar að hún byrjaði með bombunni Portia! Maður þekkti Ellen bara sem svona krútt rugludollu og Portia virkaði meira kaldrifjuð gella. Voðalega getur maður verið þröngsýnn!

Nú eru loksins leyfðar giftingar samkynhneigðra í California, sem er náttúrulega bara frábært (og hefði átt að gerast fyrr!) og ég vona að allt lukkist hjá þeim ef þær ganga í hnapphelduna. Held jafnvel að ég verði örlítið svekkt ef þær fylgja öllum hinum stjörnunum eftir og skilja.

 

Ellen og Portia vilja gifta sig

Lögreglumenn, vörubílstjórar, reiðir ungir menn, mótmælabörn.

Ég veit ekki hvað fer mest í taugarnar á mér, lögreglan í frethólkalegum yfirmannsstælum, liðið sem mætti til þess eins að fá útrás fyrir ofbeldishneigð sína, bloggararnir sem rakka allt og alla niður eða krakkarnir sem eru að mótmæla "Aþþíbara, skillurru?"

Þvílíkur farsi.

Ég styð atvinnubílstjóra í mótmælum sínum þótt ég sé ekki alltaf viss um að þeir séu að beita réttum aðferðum. Væri kannski sniðugra að keyra löturhægt í kringum alþingishúsið og þeyta flautur? Ég veit það ekki en ég dáist að þeim fyrir að gefa ekki upp laupana þrátt fyrir aðkast frá almenningi.

Svo eru það unglingarnir en allir sem hafa verið unglingar vita að unglingar eru vitleysingar. Þeir er ekki alveg búið að þróa með sér almenna skynsemi og þar af leiðandi gera þeir heimskulega hluti stundum. Þetta að vísu gerir þá stundum skemmtilegri en okkur eldri sem erum svo stútfull af skynsemi að við gerum aldrei neitt spennandi. Það er voðalega lítið hægt að setja út á þessa krakka sem mættu í mótmælin, þetta voru bara krakkar. Sumir voru reyndar mjög bráðþroska og vissu nákvæmlega út á hvað málið snérist en það var ekkert eins gaman að sýna þá í fréttunum.

Það voru nokkrir reiðir ungir menn (tm) í mótmælunum. Svona gæjar sem mig langar alltaf að gefa Estrógen sprautu til að róa þá niður. Þessir gæjar eru allstaðar að eyðileggja fyrir öllum og að dæma mótmælin út frá þeim er eins og að dæma alla karlmenn fyrir nauðgun. Þetta eru bara fífl, við höfum flest lent í þeim á einn hátt eða annan.

Ég hef alla tíð varið lögregluna. Þetta er erfið vinna og lágt launuð og ég hef alltaf haldið því fram að þrátt fyrir að ein og ein lögga sé spillt, þá séu þetta mest allt gott fólk. Þrátt fyrir þetta hef ég sjálf ekkert góða reynslu af löggunni. Þrisvar hef ég þurft að biðja um aðstoð frá þeim og verið verulega vonsvikin.

Þrátt fyrir þetta geri ég í því að vera glaðlynd og kurteis við lögreglumenn. Þeir fá soddan skítkast á sig frá svo mörgum að það veitir ekki af einu og einu brosi.
Mér snar brá þegar að ég sá fréttirnar og hvernig þeir létu en að vissu leyti skil ég samt hvað olli þessu fjaðrafoki. Gremja. Pjúra gremja í öllum.

Mesta sök eiga stjórnmálamenn fyrir að svelta nauðsynlegasta fólkið okkar fjárhagslega. Þar meina ég lögreglu, hjúkrunarfólk og kennara. Alltaf virðist samt vera nægur peningur fyrir peningakalla og stjórnmálamenn, þrátt fyrir kreppu yfirlýsingar. Ég hugsa það að ef að það væru fleiri lögreglumenn og betur þjálfaðir, þá væru þeir ekki eins hræddir og tortryggnir.

Sumir bloggararnir pirra mig samt kannski mest. Það er eitt að vera reiður, hræddur, þreyttur og sorgmæddur en á blogginu er allt annar tónn. Maður þarf virkilega að vera í ákveðnu skapi til að kíkja á hvað fólk er að skrifa þar sem sumum finnst þeir vera rosalega sniðugir og það liggur við að maður sjái sjálfsánægju glottið þegar þeir rakka niður mann og annan.